Ang Kaibigang TUNAY

 

Kaibigan tunay, tapat at wagas,
ang tulong ay laan sa lahat ng oras.

Marangal at ubod ng bait
Maaasahang nariyan sa bawat saglit

Sa pangangailangan, siya'y laging nakahanda
at ang kaibiga'y di pinapahiya.

Sa oras naglalaan 

upang ika'y mapagbigyan

  Ang katulad niya'y lubos

May pusong taos

 

Kaibigang aking hinahangad
Isang kayamanan aking inihahantulad.

Read More

A Dad's Letter to his Son

During my nephew's birthday, my brother made this letter and posted it on his son's Facebook's wall. Upon reading the epistle, I can't help myself but cry. I was touched.

Just try to read it, maybe your father felt the same for you as my brother did for his son.

Alaala Mo. Alay ko sa Birthday Mo
by Ptr. Jess Salvar on Tuesday, June 28, 2011 at 5:32am

Ambilis talaga ng panahon, di ba? Naaalala ko pa nga noon, parang ayaw ko nang lumayo sa'yong tabi, sa iyong pagtulog, 'andun ako yakap-yakap ka. Sa'yong paggising, sa paglalaro, pagkain at pati na sa pagligo, andon ako palagi sa tabi mo. Lumundag nga sa tuwa ang puso ko no'ng una kong marinig nang sambitin ng mga labi mo ang katagang "Papa! Papa!". Hindi ko maintindihan ang aking naramdaman. Para bang nakarinig ako ng isang mahiwagang boses na s'yang nagpagaan sa lahat ng bigat sa aking katawan. Gusto ko ngang ipagsigawan noon na marunong ka nang magsalita, kaso tayo lang dalawa noon ang magkasama (nasa work si mama). Mas lalo akong natuwa noong ikaw ay unang tumayong mag-isa at talagang ikinamangha ko pa noong inihakbang mo ang iyong mga paa. Lahat-lahat ng nangyayari sa buhay mo'y nasubaybayan ko na. Ang iyong paghihirap, sa tuwing ika'y magkakasakit, ay paghihirap ko rin noon. Kung pwede pa nga lang ako ang aako sa lahat ng iyong nararamdaman. Muntik ko na ngang saktan ang mga nars sa ospital noong ika'y unang tusukan ng karayom. At ako'y napapaiyak na lamang sa tuwing pinagmamasdan kitang himbing na himbing na natutulog habang tangan mo ang mga tubong nakakabit sa iyong maliit at napakalambot na kamay.

Alam mo, andami ko pang di malimutan noong tayo pang dalawa ang nagkasama, noon bang panahon na tayo lang talaga, wala nang iba. Dahil sa'yo nagkaroon ng halaga ang buhay ko. Ikaw kasi ang nagbigay sa akin ng lakas upang lumaban at harapin ang hamon ng buhay. Dahil sa'yo nagkaroon ako ng kumpyansa sa sarili. Ikaw ang lakas ng aking kahinaan. Sa lahat ng aking pagkakamali, ikaw ang tumutuwid at lumaban. Pati nga ang medalya na aking inaasam-asam, ikaw na rin ang kumuha. Pakiramdam ko'y para bang ang lahat ng nakakamit mong tagumpay  ay katagumpayan ko rin.

Pero alam mo, nak? Nababatid ko. Meron na 'atang mga pagbabago. "Time Changes" 'ika nga. Lumalaki ka na. At kasabay nun para bang unti-unti ka na ring lumalayo sa akin. Para bang ayaw mo na ring palaging nandiyan ako sa tabi mo. Iba na rin palagi ang ka-text mo (andami ngang mga girls sa school n'yo nagpapa "regards" sa 'yo). Pero alam mo, okay lang naintindihan ko naman. Nagbibinata ka na kasi. Pero alam mo, na mi-miss ko na 'yong halik mo bago ka pumasok sa school sabay sabi "Pa, aalis na ako". Na mi-miss ko na rin ang yakap mo sa tuwing ika'y bumabalik sa school at nagbabalita na malaki ang nakuha mong score sa exam. Pero okay lang kahit naninibago ako, naiintindihan pa rin kita. 

Malaki ka na. Pumayag man ako't sa hindi darating ang panahon na magkakaroon ka na nang sariling buhay at bubukod. Papayag man ako't sa hindi, iiwanan mo na rin akong mag-isa. Pero pati 'yon 'wag mong ikabahala, dumating man ang mga panahong iyon. Kasa-kasama pa rin kita. Ikaw at ang iyong mga alaala. Dahil kahit saan ka man mapunta. Anak, di mo maalis-alis kay tatay, "Mahal na mahal na mahal na mahal kita".


Happy birthday, anak.... Pasensya na. Tanging itong sulat lang ang naihanda ko ha.

Read More

It's more FUN in GENSAN!

I am trying to put myself in a situation, as if being with the group, (nag-iimagine kunbaga ^^) just to post this another big event that happen awhile ago at General Santos City the hometown of Pinoy pride boxer Manny Pacquiao (ahm...sori, lumipat na pala ng Saranggani Province si Pacman). 

It was really a seldom event to happen to any group out there, going out and meeting with other groups, asides from its members.

Papaano ko nga ba simulan to? I don't have complete info regarding this travel, mabuti pa si Dora, maliban sa may kasamahan siyang unggoy, may mapa pa.

Okay then, assuming I travel with them from Davao City. It is approximately 3,571.69 kilometres from Davao to Gensan. Ilang oras kaya yan? Bahala na kayong magbilang. ^^.

And I know it took a lot of time and patience before they took the road trip. As far as I've known, andami nilang ginawang preparations before sila nagsi-alisan ng Dabaw. Sa dami pa naman ng hinihintay at naghihintay. And since not all members are originated from Davao City, they have no other choice but to wait. Pero 'pag ako nagwait, isa lang ginagawa ko... ang KUMAIN ng KUMAIN till they arrive.  

ooooppsss! di porke't may dalang backpack si DORA na.

"dugaya sa akong order na sekwate oy!"

And so their journey begins at night? Yeah! Exactly 8:00 o'clock in the evening, guys.. take note: they don't have their private vehicles to go there. Bus tripping, indeed! 

 And then, maybe they stop for awhile to buy some bibingka ni Ellilor sa Digos or maybe, nauuhaw bigla, kaya tagay muna mga p're, ang BASO!!!

Pagkahuman, sakay na pud balik sa bus... ang uban naghagok, ang uban estoryahanay.... unya nihagok napud ug apil... murag ana siguro ang nahitabo, te no?

Finally! they're at Dolores Tropicana Resort na! At long last!!!

 

Pinoy Henyo: pagkain ba 'to? karne? juicy??? crunchy? (naghunahuna pa sa litson^^)

Hindi kami TAO!

 HMMM. parang alam ko na kung anong kahahantungan nito...

Okay then, let's make it fast... i-fastforward beeeeehhh!!!! Buntag na daw.. ^^

Here they are... nababad na sa maalat na bisyo...

 Habang ang iba'y gising na gising na... sadyang may iba pa rin na tulog na tulog pa... ^^

Samtang ang uban, "hala sugdi.. para daw dako ug agi." haha

Okay guys.. whatever you are doing out there don't forget these reminders ha..

Ingat-ingat kayo, baka may bag na mawala...at mahulugan ng...... meteor?

Impake taym.. proceed to oder ebent...

 

Byahe muna tayo. Let's not forget to visit our MOR sister station in GENSAN. Ampingi jud ang BAG basin mabilin ha.

and take a pose with the DJs. 

and.. Abby? whew! I'm glad to see you here. (Abby (wearing color turquise shirt) is my close friend at MORGENSAN stickam. A friendly and witty and pretty—Abby.)

O, ayan na i post ko na. Halatang di ako naiinggit.. pero sana next time pasama naman kayo!!!!

 More pictures here:

• byaheng GENSAN
• 1st EB of GENSAN & Davao Stickamers  
•  EYEBALL 1
• EYEBALL 2 

Read More

STICKAMERS' Christmas Party 2011

Though we are glad seeing each other thru webcams, the HAPPINESS are being double (hmmm... I guess the word double is not enough describing it), It should be tripled... yeah, TRIPLED! 


It Tripled-the-Fun, once you meet them PERSONALLY!

How it happens? I mean how our meeting happens...well, t'was the 6th day after I arrived Davao City from Baguio City (my first destination upon arrival), when I take my vacation leave from the hard works in Brunei, last year. 

It was December 16, 2011 when I first met them, during the MOR Davao Stickamers' Christmas Party that was held at Builders Grill, Buhangin, Davao City.


Okay, guys. I want you to meet some of my closest friends from the group.

Meet Ellilor from Digos City. I am much more comfortable calling her, "Lilloooo" 

My huggable "Mareng Dava" Daniella Paula of Bunawan,, Davao City.

Faithfully and pretty face, Faithful Aireen

El Presidente, Ankol Geornathan

My loving MamaJOY and tatay TAMZOT

Silingang Wafa slash TagaBatobato, Darleen

sassy NAZZY!

together with Lilloo and bai Crystalmaiden

These are humans not class Aves,only their names are..Berdz & Pikoy   

Astig CHENG from Tagum City

Fire in the HOLE! Pratatatatatttt Firefox slash DJ Pakyas ^^

With the Master... DJ RIKIMOUSE 
(ah, guys... Master of what this MAN gali?)

JadeCute and the gangsters ^^

and the BABYFACE slash NIGHTINGALE of the group
Negadeska.

The following night, I meet two members of Stickamers again at BARAKA GRILL and CATERING — Baraka Girl/BabyRuth and Berdz. And I'm glad we do. Because that moment while exchanging topics during habhaban and ordering another ( cup ) plate of rice, we've known each other more. And personally I would say, that they are good to be with. And FUNNY! 

with sir Randy, proprietor of BARAKA GRILL

Sir Randy was my classmate in Sta. Ana Nat'l. High  School,
a brother and a friend. 

with BERDZ and Baraka Girl, after the habhab.
"Extra Rice pls"

There's a lot to tell about this group but a single post is not enough to describe the FUN. You should be there to feel the moment of togetherness. They are my friends in the world wide web and for REAL, they will be my friends, FOREVER.

How I really wish to be with the group again.  


May GOD  bless them forever, I pray.

More Christmas party pictures.
UnPlanned EB

Read More